Zmarł abp Józef Michalik, kapłan pochodzący z diecezji łomżyńskiej
Zmarł abp Józef Michalik, emerytowany arcybiskup metropolita przemyski, były przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski. Hierarcha, którego droga życiowa i kapłańska była mocno związana z Zambrowem i Łomżą, odszedł 3 maja 2026 roku, w 85. roku życia, 61. roku kapłaństwa i 39. roku biskupstwa.
Abp Józef Michalik dzieciństwo i młodość spędził w Zambrowie. Tam w 1947 roku rozpoczął naukę w szkole podstawowej, a następnie uczył się w Liceum Ogólnokształcącym. Po maturze, w 1958 roku, wstąpił do Diecezjalnego Seminarium Duchownego w Łomży. To właśnie z Kościołem łomżyńskim związane były początki jego drogi kapłańskiej. Święcenia kapłańskie przyjął 23 maja 1964 roku z rąk bpa Czesława Falkowskiego.
Pierwszą placówką duszpasterską ks. Józefa Michalika była parafia Jelonki koło Ostrowi Mazowieckiej. Po studiach w Warszawie i Rzymie wrócił do Łomży, gdzie objął stanowisko wicekanclerza Kurii Biskupiej. Wykładał także teologię dogmatyczną i homiletykę w tamtejszym Wyższym Seminarium Duchownym. Był również referentem do spraw środków przekazu, dyrektorem Wydawnictwa Diecezjalnego i redaktorem miesięcznika diecezjalnego.
1 października 1986 roku Jan Paweł II mianował go biskupem gorzowskim, a 16 października tego samego roku w Bazylice św. Piotra w Rzymie udzielił mu sakry biskupiej. Po reorganizacji struktur kościelnych w Polsce bp Józef Michalik został pierwszym biskupem diecezji zielonogórsko-gorzowskiej.
17 kwietnia 1993 roku Jan Paweł II mianował go arcybiskupem metropolitą przemyskim. Posługę tę pełnił do 2016 roku. W latach 1999–2004 był wiceprzewodniczącym Konferencji Episkopatu Polski, a 18 marca 2004 roku został wybrany jej przewodniczącym. Funkcję tę sprawował przez dwie kadencje, do 12 marca 2014 roku.
Abp Józef Michalik zapisał się także jako promotor pojednania między narodami, szczególnie polskim i ukraińskim. Wraz z kard. Lubomyrem Huzarem doprowadził do ważnych gestów przebaczenia i pojednania, w tym do ogłoszenia w 2005 roku „Aktu wzajemnego pojednania i przebaczenia” narodów polskiego i ukraińskiego.
