Wielki Czwartek to pamiątka spotkania w Wieczerniku - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal

Księża diecezjalni i kurialni zajmują miejsca w ławach nawy głównej i prezbiterium. W centralnym miejscu za ołtarzem na podwyższeniu stoją fotele: biskupa Janusza Stepnowskiego, pomocniczego bp. Tadeusza Bronakowskiego oraz dziekana katedralnego, kanonika ks. Mariana Mieczkowskiego. Chór Diecezjalnego Instytutu Muzyki Kościelnej pod kierunkiem księdza Kazimierza Ostrowskiego śpiewa wzniosłe, długie, dostojne pieśni z akompaniamentem organów, na których gra organista tej świątyni Robert Kulesza. Poświęcenie olejów: chorych, katechumenów, krzyżma przez bp. Janusza odbywa się z użyciem fraz modlitewnych do Boga. Ordynariusz oddaje dech do ozdobnych amfor: smukłych u dołu i lekko pękatych u góry, metalowych, srebrzystych naczyń, wypełnionych olejami.

Charakter księdza może odpychać od Chrystusa

W homilii biskup Janusz nawiązał do symboliki oleju – jako znaku radości i namaszczenia, który w Wielki Czwartek jest głównym elementem celebracji na mszy kapłańskiej. Konstrukcję przemowy ordynariusz oparł na doświadczeniu fizykalnym: do olejów wlewa się substancje zapachowe, jakie  świadczą o Chrystusie. - To jest zapach Chrystusa – stwierdził wręcz biskup Janusz, porównując do nut zapachowych w perfumerii: głowa, serce, baza. Przypomniał kapłanom obrzęd święceń, gdy ich ręce zostały namaszczone olejem, aby zapach Chrystusa nieśli na cały świat. Następnie kaznodzieja omawiał obowiązki księży. Jako kapłani Chrystusa powinni trwać na modlitwie i czytać brewiarz, i być zafascynowani, zakochani w Chrystusie, żeby nieść zapach Zbawiciela do dzisiejszego świata.

Duchowni powinni pamiętać, że są członkami Kościoła, a ich Matką jest Kościół Łomżyński. - Nie wszystko jest perfekcyjne. Widzimy zmarszczki... – przyznał biskup, jednocześnie upominając, aby księża najpierw dostrzegli zmarszczki własne. Nauczał, że przynależność do wspólnoty to nie tylko pożytki, ale i cierpienia od Kościoła, którego jednak kapłani mają bronić, z nim żyć i towarzyszyć. Duszpasterz Diecezji uświadamiał księżom, że są ludźmi komunii – którą Wielki Słownik Języka Polskiego definiuje jako „głęboką jedność, zjednoczenie z Bogiem, człowiekiem lub światem”. W parafiach może temu stanąć na przeszkodzie charakter, dlatego księża powinni pamiętać, że „mamy przyciągać do Chrystusa”. Natomiast brak komunii prowadzi do alienacji – wyobcowania; stanu, w którym osoba straciła więź z ludźmi, wśród których żyje, i czuje się wśród nich obco (WSJP PAN).

Pracują w 183 parafiach, w Polsce i za granicą

Msza kapłańska to pamiątka spotkania Chrystusa z 12-oma Apostołami w Wieczerniku, gdy dzielił się z nimi chlebem, pił wino i umywał Uczniom nogi – co w starożytnym świecie robili niewolnicy, służący. Zbawiciel w ten sposób wskazywał, że chcący Go naśladować nie powinni się wywyższać, posłani są do służby, czemu dramatycznie zaprzeczało w postępowaniu wielu papieży, kardynałów, biskupów i księży na całym świecie. Historia ekspansji i misji Kościoła, który uporządkował swoje prawdy wiary na Soborze w Nicei w 325 r., to długie 2 tysiące lat, które przeminęły błyskawicznie. 

Rocznik Jubileuszowy podaje, że wiernych w Diecezji Łomżyńskiej jest 491 903 (na 31. 12. 2024). Współcześnie za Dobrą Nowinę w 100-letniej Diecezji odpowiada 504 księży inkardynowanych, tj. podlegających biskupowi łomżyńskiemu, z których pewnie około połowy lub więcej uczestniczyło w mszy w 500-letniej Katedrze. W białych albach i ze stułami na ramionach przypominali postacie z kart Ewangelii. Niektórzy pracują poza siecią 183 parafii: 26 w centralnych instytucjach Diecezji; 15 poza Diecezją w Polsce; 3 w służbie Stolicy Apostolskiej; 17 w duszpasterstwie poza granicami kraju; 7 studiuje (4 za granicą i 3 w kraju); 73 to księża emeryci i renciści; 14 jest z innych diecezji (przytoczone dane na 31. 12. 2024 r.).  Stąd pochodzą błogosławieni: ksiądz Adam Bargielski (1903 – 1942) z Kalinowa koło Piątnicy nad Narwią oraz ks. Michał Piaszczyński z Łomży (1885 – 1940).

„Dopasować się do wymagań dzisiejszego świata”

Biskup Janusz przywołał słowa papieża Franciszka (1936 – 2025), który urodził się w tym samym roku, co biskup Stanisław Stefanek (zmarł w 2020 r.) i parafianka Katedry Izabela Derewońko (zm. w 2004 r.). Służebną postawę Kościoła i wymaganą pokorę duchownych wobec osób świeckich na przestrzeni minionego stulecia i 2 tysiącleci chrześcijaństwa przedstawił w obrazowy sposób, jako wędrówkę pielgrzymów doczesności ku zbawieniu. - Idziemy przed naszą wspólnotą, jesteśmy we wspólnocie i zabieramy tych, którzy są z tyłu, gubią się – poinstruował podwładnych zwierzchnik. - Musimy być w tłumie, aby czuć, co ten tłum w XXI wieku pragnie i czego szuka... Opisał księżom obowiązki wobec wiernych na przykładzie spowiedzi, że są powołani do tego, aby służyć, nie tylko w Wielkim Poście w konfesjonale, zawsze dostępnym, gdyż „każdego dnia jest spowiedź”. - To nie oni muszą się dopasować do nas, ale to my musimy dopasować się też do współczesnych wymagań dzisiejszego świata – przykazał 68-letni biskup Stepnowski braciom w kapłaństwie. Na określenie „ojciec” w parafii trzeba zasłużyć, bo to oznacza „głębokie zaufanie i duchowość”. Księża powinni być ludźmi i dla ludzi, naśladowcami Chrystusa. - Chcemy chwalić Pana do końca naszych dni... To         wskazania dla duszpasterzy Diecezji po obu stronach Narwi: od Łap, Łomży, Ostrołęki do Różana i od Wyszkowa na południu po Grajewo na północy i Chorzele. Wielki Czwartek to pierwszy dzień Triduum Paschalnego, gdy w wieczornym obrzędzie biskup umywa i wyciera nogi 12 mężczyznom, jak przed około dwoma tysiącami lat czynił 33-letni Chrystus w Wieczerniku swoim 12 Apostołom. 

Mirosław R. Derewońko

tel. red.  696 145 146