Nagrobek ofiar w Lesie Pniewskim odnowiony
Niemcy w latach 1941 - 1944 dokonali kilkudziesięciu masowych egzekucji w okolicach Łomży. Miejscem zbrodni był także Las Pniewski, w którym zamordowano i pochowano kilkaset osób. Gmina Łomża, ze wsparciem środkami Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, odnowiła leśny nagrobek, upamiętniający te ofiary.
Na zadanie pod nazwą „Renowacja infrastruktury cmentarza – mogiły zbiorowej z II wojny światowej w pobliżu miejscowości Pniewo” Gmina Łomża pozyskała 25 tysięcy zł dofinansowania z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.
W latach ubiegłych Gmina Łomża, także z dofinansowaniem z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, odnowiła 3 miejsca pochówków wojennych: cmentarz z okresu I wojny światowej żołnierzy niemieckich w miejscowości Chojny Młode, cmentarz z I wojny światowej żołnierzy niemieckich w miejscowości Gać oraz cmentarz żołnierzy niemieckich z I wojny światowej w miejscowości Sierzputy Młode.
Ekshumacje z grobu w Lesie Pniewskim
Według ustaleń Instytutu Pamięci Narodowej oraz urzędów, organizacji i osób badających historię, w 1942 r. rozstrzelano tutaj około 300 lub 400 osób, głównie ze społeczności żydowskiej z Rutek. W Lesie Pniewskim pochowani byli także Polacy, ofiary bestialstwa funkcjonariuszy niemieckich.
13. września 1943 r. funkcjonariusze gestapo dokonali w Łomży aresztowań osób, pochodzących z polskich środowisk inteligenckich, które osadzono w więzieniu. 18. września 1943 r. w godzinach porannych Polaków przewieziono samochodem ciężarowym do Lasu Pniewskiego, rozstrzelano i złożono we wspólnym grobie. W 1945 r. ciała ekshumowano i przeniesiono na cmentarz w Łomży.

Las Pniewski pozostał grobem zastrzelonych
W Lesie Pniewskim grzebano ofiary zbrodni funkcjonariuszy z posterunku żandarmerii niemieckiej w Puchałach. W latach 1943 - 1944 dopuścili się oni zabójstw ludności cywilnej z okolicznych miejscowości. Większość została zastrzelona i pochowana w Lesie Pniewskim. Wśród ich ofiar zidentyfikowano:
Bronisława Modzelewskiego ze wsi Bacze Mokre, rozstrzelanego w Lesie Pniewskim we wrześniu 1943 r.;
Stefana Dąbkowskiego, aresztowanego w Rybnie, rozstrzelanego w Lesie Pniewskim 1. września 1943 r.;
Czesława Rzodkiewicza i Tadeusza Wiśniewskiego, zastrzelonych w październiku 1943 r. w Budach Pniewskich. Być może, ich ciała także pochowano w Lesie Pniewskim;
Juliannę Zwierzyńska, Annę Tutas oraz jej dzieci, w tym Władysława, Eugeniusza, Celinę i Genowefę, rozstrzelanych 17. lub 18. grudnia 1943 r.;
Stanisława Duszyńskiego z Pniewa, zastrzelonego na posterunku w Puchałach i pochowanego przez żandarmów w Lesie Pniewskim w grudniu 1943 r.;
Wacława Bednarczyka i Jana Armuszewskiego, zastrzelonych w Pniewie na tydzień przed Wielkanocą 1944 r. Być może, zostali pochowani w Lesie Pniewskim;
Kazimierza Krzewskiego ze wsi Konopki - Pokrzywnica, rozstrzelanego 24. czerwca 1944 r. w Lesie Pniewskim;
Jana Modzelewskiego, zastrzelonego w Lesie Pniewskim 9. sierpnia 1944 r.
Las Pniewski na zawsze pozostał ich grobem.
Opr. MRD
tel. red. 696 145 146


