Czy Łomża zostanie bez kolejowego dworca? - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal

W kwietniu br. podpisano z firmą ZUE z Krakowa umowę na rewitalizację linii kolejowej nr 49 Łomża – Śniadowo. Pierwszy pociąg z materiałami przyjechał do Łomży niemal miesiąc później, w połowie maja 2025 roku, a z końcem czerwca rozpoczął się demontaż torów. Dziś torowiska już właściwie nie ma. Nie ma też planów budowy dworca, czyli pomieszczeń, gdzie pasażerowie mogli by się ewentualnie schronić, czy skorzystać z toalety. Tam też mogłaby się znaleźć informacja, która w początkowym okresie kolei w Łomży miałaby duży wpływ na jej upowszechnianie. W dobie biletów elektronicznych, kasy stają się zbyteczne, a tym bez komórek wystarczą biletomaty, ewentualnie u konduktora.

W połowie czerwca rzecznik PKP PLK pytany o dworzec tłumaczył, że „temat potencjalnego dworca jest na etapie ustaleń PKP z marszałkiem województwa”. Po niemal 3 miesiącach odpowiedź w zasadzie się nie zmieniła, ponieważ napisał, że „ustalenia ws. dworca w Łomży są kontynuowane”. Nieoficjalnie wiadomo, że już nie z marszałkiem.

W kuluarach słychać, że po pytaniach o dworzec zaczęły się poszukiwania rozwiązania tej kwestii. Ponoć były plany ustawienia modułowego dworca na końcu torowiska, później gdzieś obok. W sierpniu Ratusz ogłosił propozycję by centrum przesiadkowe pełniło rolę dworca kolejowego, która zdaniem władz „wydaje się zasadna”. Z opublikowanego 21 sierpnia komunikatu wynika, że władze miasta chcą w zasadzie budowy ciągów komunikacyjnych i urządzenia terenów zielonych. Tak na marginesie, ale urządzenie targowiska miejskiego pomiędzy tzw. centrum przesiadkowym, a peronami pokazuje brak wiary i wyobraźni władz co do możliwości powrotu kolei do Łomży. 

Ciekawa jest końcówka komunikatu: „Warto dodać, że spółka kolejowa, która pierwotnie planowała budowę dworca kolejowego, obecnie zamierza w pierwszej kolejności przeprowadzić analizę zapotrzebowania na przewozy kolejowe w Łomży. Celem tego działania jest weryfikacja, czy planowana inwestycja spotka się z odpowiednim zainteresowaniem ze strony mieszkańców oraz podróżnych i będzie odpowiadać realnym potrzebom transportowym regionu”. Czy to sformułowanie oznacza, że PKP SA nie chce już budować w Łomży dworca zanim nie będzie miała pewności co do odpowiedniego ruchu?

Kilka dni temu podczas wizyty w Łomży na budowie linii kolejowej nr 49 premier Donald Tusk  ponad 30 letni okres braku kolei w byłym mieście wojewódzkim tłumaczył rekordowym spóźnieniem. „Tyle czekała Łomża na połączenie kolejowe, na włączenie w siec kolejową”. Zdajemy sobie sprawę, że dziś mało kto na ten pociąg czeka. 30 lat to jedno pokolenie, które organizując sobie komunikację i logistykę nie uwzględniało pociągów. By powrót kolei do Łomży, a przede wszystkim do świadomości mieszkańców regionu się udał, muszą być tory – najlepiej przelotowe, infrastruktura towarzysząca i racjonalna siatka połączeń. Przedłużenie linii kolejowej do Kolna i dalej na Mazury to dziś pieśń przyszłości, może kolejnych 30 lat. Infrastruktura towarzysząca, w tym dworzec, to budowanie pewności włączenia Łomży w sieć kolejową. 

Po ubiegłotygodniowym spotkaniu przedstawicieli miasta i spółki kolejowej, jak słyszymy, pojawił się kolejny pomysł. Dworzec miałby powstać po drugiej stronie torów na wysokości targowicy, a dojazd do niego byłby od  ulicy Kolejowej. Znalazłoby się także miejsce na parking. Czy ta koncepcja się utrzyma? Czy znajdzie się dla niej finansowanie? Zadaszenie na peronie to za mało, by budować pewność komunikacji kolejowej w świadomości społeczeństwa regionu, a bez tego zaufania kolejarzom będzie trudno powrócić na komunikacyjną mapę Łomży.