Koncert patriotyczny na Święto Wojska Polskiego
Miejskie obchody Święta Wojska Polskiego zwieńczył koncert patriotyczny „Tylko mi Ciebie Mamo…”. W wypełnionej niemal do końca sali Filharmonii Kameralnej im. Witolda Lutosławskiego śpiewacy Joanna Nawrot-Maciejowska i Jakub Milewski oraz aktor Łukasz Nowicki zaprezentowali pieśni wojskowe i patriotyczne oraz utrzymaną w podobnym tonie poezję, za co zostali nagrodzeni owacją na stojąco. Bisowaną pieśń „Ułani ułani” śpiewali już z solistami wszyscy niezależnie od wieku, co było godnym zwieńczeniem piątkowego święta.
Już od lat 15 sierpnia odbywają się w Łomży różnego rodzaju koncerty patriotyczne, co spotyka się ze sporym zainteresowaniem publiczności. Tegoroczne obchody Święta Wojska Polskiego uświetnił i zwieńczył koncert „Tylko mi Ciebie Mamo…”, zorganizowany przez Urząd Miejski i Filharmonię Kameralną im. Witolda Lutosławskiego w jej nowoczesnej sali.
Całość została przygotowana przez śpiewaka, aktora, kompozytora, aranżera i człowieka wielu innych talentów, barytona Jakuba Milewskiego. To artysta doskonale znany łomżyńskiej publiczności, choćby z koncertów Filharmonii Kameralnej: niedawnego karnawałowego z kwartetem bandurzystek Lwowianki oraz odbywającego się w roku 2020 z okazji Dnia Kobiet tuż przed ogłoszeniem pandemii, kiedy śpiewał z tenorem Sławomirem Naborczykiem i basem Piotrem Lempą. Sopranistka Joanna Nawrot-Maciejowska również nie jest w Łomży postacią anonimową, a obsadę dopełnił znany aktor i dziennikarz Łukasz Nowicki. Solistom towarzyszyła 10-osobowa, złożona z doświadczonych muzyków, orkiestra kameralna, a trwający 75 minut koncert zachwycił publiczność zarówno doborem repertuaru, jak też jakością jego wykonania. Na program występu złożyły się bowiem nie tylko powszechnie znane pieśni wojskowe i patriotyczne, jak choćby „Szara piechota”, „Wojenko wojenko”, „O mój rozmarynie”, „Ułani ułani” czy „Dziś do ciebie przyjść nie mogę”, ale nie brakowało również repertuarowych niespodzianek. Joanna Nawrot-Maciejowska, obecnie solistka Opery Wrocławskiej oraz Opery Bałtyckiej w Gdańsku, zaśpiewała choćby Gdy ostatnia róża zwiędła op. 7 nr 1 Ignacego Jana Paderewskiego i „Życzenie” Fryderyka Chopina, a Jakub Milewski „Krakowiaczka” Stanisława Moniuszki i „Piosenkę o mojej Warszawie” z repertuaru Mieczysława Fogga.
Były również duety, „Tam na błoniu błyszczy kwiecie”, „Orlątko” Artura Oppmana oraz w bisowanym „Ułani ułani”. Solistom towarzyszyła zgrana orkiestra kameralna. Na plan pierwszy wysuwał się w niej kwartet smyczkowy, z pierwszą skrzypaczką Magdaleną Lech – Rudkowską i wiolonczelistką Antoniną Przybyszewską. Sporo pracy miała też pianistka Maria Suwała; nie tylko jako akompaniatorka, ale też niejednokrotnie jako jedyna towarzysząca solistom w kilku pieśniach. Nie do przeceniania była też rola oszczędnej, ale bardzo precyzyjnej sekcji rytmicznej: Marcin Rybiński (kontrabas) i Mateusz Zawadzki (perkusja), zwłaszcza w opartej na marszowym rytmie „Szarej piechocie” i „Wojenko wojenko”. Pomiędzy poszczególnymi utworami Łukasz Nowicki aktorsko interpretował ciekawie dobrane wiersze. „Ktokolwiek żyjesz w polskiej ziemi” Stanisława Wyspiańskiego, „Prośba” Zbigniewa Herberta, po dwa utwory Marii Konopnickiej i Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, w tym „Ojczyzna moja” i „Elegia o… [chłopcu polskim]”, „Gawęda o miłości ziemi ojczystej” Wisławy Szymborskiej, „Tu wszędzie Polska” Tadeusza Kubiaka czy „W moim domu” Jonasza Kofty były swoistą osnową wokalno-instrumentalnego programu.
Tu również nie zabrakło akcentów muzycznych, jak w „Alarmie” Antoniego Słonimskiego, wzbogaconym mrocznymi, fortepianowymi akordami, co i tak robiącemu ogromne wrażenie tekstowi dodało jeszcze większego dramatyzmu. Nic więc dziwnego, że wszystko zakończyło się owacją na stojąco i bisem, a ponieważ publiczność domagała się też innych utworów, na przykład „Czerwonych maków na Monte Cassino”, to nie jest wykluczone, że za rok doczekamy się kontynuacji tej udanej inicjatywy.
Wojciech Chamryk
