39 par małżeńskich na Medal świętowało Złote Gody

Kapral Stanisław Kuligowski miał 23 lata, kiedy przyjechał na przepustkę z JW w Płocku. Od brata dowiedział się, że w urzędzie w Skomacku Wielkim pracuje „nowa dziewczyna”. A 20-letnia wtedy Wacława miała koleżankę, z którą wybrała się na potańcówkę do klubu wiejskiego. - Weszliśmy do sali pełnej młodzieży. Brat wskazał mi dziewczynę. Podszedłem bez wahania i poprosiłem do tańca. Później przetańczyliśmy razem cały wieczór... - wspomina z uśmiechem Stanisław Kuligowski po ponad pół wieku w Hali Kultury w Łomży. Właśnie otrzymali Medal na Złote Gody od Prezydenta.

Słoneczna sobota była pracowita dla personelu Urzędu Stanu Cywilnego i Hali Kultury. Najpierw o godzinie 10. Medale za długoletnie pożycie małżeńskie odebrało 19 par, a po 2 godzinach następne 20. Na scenie i proscenium ustawiono w kręgu krzesła dla małżonków, którzy ślub zawarli przed 50 laty. Centralnie królowała wielka dekoracja – tablica z napisem „Złote Gody” i dwiema obrączkami ślubnymi. Uroczystość prowadziła, jak zawsze z miłą elegancją i stosowną powagą, kierownik USC Ewa Nowakowska. Agnieszka Żemek – Pawczyńska zaśpiewała szlagier filmowy: „Kto tak ładnie kradnie zorze z gór, deszcze z chmur” i evergreen Grażyny Łobaszewskiej „Czas nas uczy pogody”. Pośrodku na podłodze królowały różnobarwne bukiety kwiatów, dodając wydarzeniu moc radości...

Wspólna droga, toast szampanem i swojski tort

Medale na Złote Gody 2024 przyznał poprzedni Prezydent Rzeczpospolitej Andrzej Duda, jednakże przed rokiem odznaczenia nie trafiły na czas do Łomży. Prezydent Łomży dr Mariusz Chrzanowski w krótkiej i zgrabnej mowie zauważył, że Jubilatki i Jubilaci są wzorem tego, że miłość może trwać wiecznie. Pomimo że przez 50 lat towarzyszyły im nie tylko radości, ale niedogodności i zakręty na wspólnej, krętej drodze życia, to trzymając się za ręce, małżonkowie potrafili te trudności pokonać.

Prezydent z wdzięcznością mówił o tym, że świętujący 50-lecie przyczynili się do rozwoju miasta i regionu, społeczeństwa i społeczności. Jako pierwszym przypiął szpilkami złote Medale: Wacławie i Stanisławowi Kuligowskim, którym w podniosłej i wzruszającej uroczystości towarzyszyli: córka Marzena z małżonkiem i dwoma synami, córka Beata oraz syn Krzysztof z dwójką dzieci i zięciem.

W imieniu Jubilatek i Jubilatów Stanisław Kuligowski podziękował za wręczenie im odznaczenia i życzył prezydentowi sukcesów w życiu zawodowym, osobistym, rodzinnym. Swoim Rówieśnicom i Rówieśnikom 75-latek życzył zdrowia, potrzebnego seniorom, i spędzenia czasu w gronie rodziny podczas przyjęcia po uroczystości. Kierownik USC Ewa Nowakowska wzniosła toast szampanem za kolejne lata, zgodę, miłość i spokojną przyszłość, po czym zebrani odśpiewali chóralne „Sto lat! Sto lat !”- na czele z instruktorką Studia Wokalnego Regionalnego Ośrodka Kultury. Tradycyjnym, jubileuszowym akcentem był przepyszny i delikatny tort biszkoptowy z nadzieniem śmietanowo-wiśniowym, jaki przygotowała Restauracja Swojskie Jadło. Rodziny wręczały kwiaty i gratulowały Szacownym Jubilatkom i Jubilatom pół wieku w małżeństwie oraz pstrykały zdjęcia pamiątkowe.

Rodzina Kuligowskich we własnych oczach

Jak dzieci postrzegają mamę Wacławę i tatę Stanisława? Ich Tata jest: pracowity, zdyscyplinowany, solidny, ćwiczy codziennie przez godzinę dla zachowania zdrowej formy, gra na akordeonie (czego nauczył się sam, ze słuchu, nie znając nut), lubi pracować w ogródku. Mama jest: bardzo troskliwa, opiekuńcza, zaradna, gospodarna, zawsze świetnie gotowała i nadal dobrze gotuje (a z jej zdolności kulinarnych i gościnności chętnie korzysta cała rodzina, także wnuczki), uwielbia czytać książki i e-booki różnorodne gatunkowo i tematycznie. Stanisław Kuligowski to postać znana od dziesiątków lat w Łomży. Przeszedł kolejne szczeble kariery budowlanej: w 1967 r. zaczynał jako murarz, był majstrem, kierownikiem budowy i dyrektorem Zakładu Budowlanego ŁSM w latach 1980 – 1984 i 12 lat wiceprzewodniczącym Rady Nadzorczej ŁSM (w latach 80. i 90.). W latach 1990 – 1994 był radnym Łomży (1. kadencji) i w latach 1992 – 1994 jednocześnie należał do Zarządu Miasta. Od 33 lat samodzielnie, we współpracy z żoną księgową, prowadzi Zakład Remontowo-Budowlany. Jak zdołali ponad 50 lat z sobą wytrzymać...? - 50 lat to długi okres w życiu, a w naszym przypadku to zasługa mojej żony, jej spokoju i mądrości, której przy niej się uczyłem – wyjaśnia mąż Stanisław. Pani Wacława z uwagą słucha przedsiębiorczego małżonka i uzupełnia, że dobrali się paradoksalnie wybitnie odmiennymi charakterami: ona jest spokojna jak rzeka, zaś on dynamiczny jak wiatr. Żona ma poradę na 50-lecie dla Panien i Kawalerów oraz Młodych Małżeństw, czytających artykuł, żeby spokojnie o wszystkim ze sobą porozmawiali, żeby wyjaśniali wszystko, odpowiadali na pytania i nie musieli się domyślać. - Niedomówienia dzielą – przestrzega młodszych 72-letnia Pani Wacława.

Od początku roku 2025 w łomżyńskim USC zarejestrowano około 300 ślubów, w tym około 40 zza granicy. Miejmy nadzieję, że większość młodych małżeństw przetrwa zakręty na wspólnej drodze, trzymając się za ręce i podtrzymując na duchu w chwilach trudniejszych jak Rodzina Kuligowskich.

Mirosław R. Derewońko

tel. red. 696 145 146

Na uroczystość stawili się małżonkowie:

Godz. 10:00

1. Wacława Teresa i Stanisław Kuligowscy

2. Alina i Witold Lipińscy

3. Alicja Bogusława i Kazimierz Łada

4. Mieczysława i Marek Jan Malinowscy

5. Teresa i Stanisław Maliszewscy

6. Leokadia i Jan Moniuszko (zawarli związek małżeński w 1972 roku)

7. Marianna Grażyna i Janusz Mrówko

8. Grażyna i Jerzy Nacewicz