Wspominamy Dyrektor SP nr 9 Bożenę Dziekońską (+ 67) - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal

Kiedy Bożena Dziekońska wstąpiła na ścieżkę kariery pedagogicznej, Łomża była jeszcze miastem wojewódzkim (od 1975 r. do 1999 r.). Oprócz rozwoju miasta, z racji awansu administracyjnego, do szkół podstawowych na nowo zbudowanych osiedlach wędrowały dzieci z wyżu demograficznego lat 80. W Łomży największe liczebnie i pod względem powierzchni edukacyjnej i sportowej były: SP nr 1, SP nr 9 i SP nr 10. - Mieliśmy roczniki po 10 klas na jednym poziomie, co dawało łącznie 2 tysiące dzieci w „Dziewiątce” i ponad 100 nauczycieli – opowiada historyk Krzysztof Domalewski, który także w 1987 r. zaczął pracę w SP 9. Dekadę później Bożena Dziekońska została dyrektorem SP 9, zaś historyk – wicedyrektorem ds. wychowawczych przez 9 lat. - Bożena była kompetentna i życzliwa wobec nauczycieli, pracowników, rodziców, dzieci – wspomina Pan Domalewski. - Dzieci przychodziły do Niej na przerwach, bo to była ich pani, a nie pani dyrektor, która prowadziła nadal lekcje biologii. Szefową była bardzo dobrą: stawiała jasno zadania, ale miała konkretne wymagania. Nie okazywała wyższości, z racji zajmowanego stanowiska. Przy różnych kontrolach z Kuratorium Oświaty, Sanepidu, Urzędu Miasta stawała odważnie po stronie kadry i personelu „Dziewiątki”. Nie zamykała gabinetu przed rodzicami. Drzwi z sekretariatu do gabinetu dyrektor były zawsze otwarte.

„Zmarła ta Pani, co nas przyrody uczyła...”

- Dyrektor Dziekońska dała mi szansę pracy, tak jak lubię, w twórczy sposób, żeby móc rozwijać w dzieciach radość poznawania literatury, sztuki, człowieka, świata – powraca do początków służby w SP nr 9 ceniona polonistka i humanistka Wiesława Domalewska, znana też pokoleniom młodzieży z SP nr 10. Symptomatycznym znakiem obecności w pamięci młodego pokolenia był fakt, że kiedy w Szkole rozeszła się wieść, że Pani dyrektor nie żyje, dzieci reagowały ze smutkiem „Zmarła ta Pani, co nas przyrody uczyła”. Może pamiętały szczupłą sylwetkę, wzrost 175 cm, oczy koloru piwnego,  malowane na blond włosy do ramion...?  Zawsze elegancko ubrana, zadbana, wyprostowana, umiała zachować powagę dyrektorską, acz bez budowania wokół siebie muru nieprzystępności. Spokojna, wyważona, solidna i odpowiedzialna. Imponowała w środowisku znajomością prawa oświatowego. Potrafiła skomplikowane sformułowania prawnicze z ustaw, uchwal, rozporządzeń przetłumaczyć na język zrozumiały dla każdego. Potrafiła podziękować i pogratulować nauczycielom i dzieciom za udaną lekcję, dobry występ, przygotowanie do konkursu. Umiała doceniać pracę ponad program.

Była mentorem nowego pokolenia pedagogów

Bożena Gronostajska z „Dziewiątką” związała się 26 lat temu. - Bożena Dziekońska przyjęła mnie do pracy w 2001 r. Była moim mentorem, osobą z ogromnym doświadczeniem w oświacie, a przy tym zawsze dla ludzi serdeczną. Życzliwie, mądrze, spokojnie traktowała osoby z otoczenia, mając na względzie dobro Szkoły. Szanowałam Panią dyrektor. W listopadzie 2015 r. zostałam w Szkole wicedyrektorem i prowadzę zajęcia korekcyjno-kompensacyjne. Pani dyrektor chętnie dzieliła się swoją wiedzą i doświadczeniem, więc wiele mogłam się od Niej nauczyć. Myślę, że cenili Ją, lubili uczniowie, rodzice, nauczyciele, pracownicy. Czasami musiała podejmować trudne decyzje, które nie każdemu się podobały. Robiła to dla dobra Szkoły, która jest wielką fabryką edukacyjną, gdzie wszystko na co dzień musi działać. Znała się, jak mało kto, na prawie oświatowym. Z Jej zdaniem liczono się w środowisku. Elokwentna, skrupulatna, opanowana. Umiała poprowadzić nasz Zespół.

„Dziewiątka” w 2018 r. otrzymała patrona i sztandar

Bożena Dziekońska jest rodowitą Łomżynianką. Urodziła się 7. października 1958 r. w Łomży, a po ukończeniu SP nr 4 zdała maturę w 1977 r. w LO imienia Tadeusza Kościuszki (dziś I LO). Później studiowała biologię o specjalności nauczycielskiej w Siedlcach. Nauczała biologii w SP Naruszczki w latach 1978 - 1980, a następnie w SP Jarnuty od 1980 do 1983 roku. W 1983 r. rozpoczęła pracę w SP nr 1 w Łomży jako nauczyciel w klasach początkowych. W 1987 r. przeniosła się do SP nr 9. W 1988 została wicedyrektorem, a w 1997 r. - dyrektorem SP nr 9, którym była do wakacji 2024 r. Za wzorową pracę dydaktyczną, wychowawczą, organizacyjną otrzymała nagrody, np.: Prezydenta Łomży, Podlaskiego Kuratora Oświaty w Białymstoku; Medal Komisji Edukacji Narodowej w 2005 r.; Złoty Medal za Wieloletnią Służbę w 2013 r.; Nagrodę MEN w 2018 r. Rok 2018 był znaczący w historii Miasta Łomża, które świętowało 600-lecie otrzymania praw miejskich od księcia Janusza I Mazowieckiego, i dla SP nr 9, która otrzymała imię twiatłego i gospodarnego patrona oraz sztandar.

„Była dla mnie niedościgłym wzorem”

W czasie życia, poświęconego edukacji i wychowaniu tysięcy dzieci, dyrektor Bożena Dziekońska angażowała się w organizację wielu przedsięwzięć, m.in.: festiwale piosenki dziecięcej przedszkoli, klas I, II, III; współpraca z Oddziałem Wspólnoty Polskiej przy Polonijnych Igrzyskach Młodzieży Szkolnej; turnieje szachowe Akademii Sobocińscy; programy „Laboratoria przyszłości” i „Aktywna tablica”; turnieje sportowe w Hali imienia Olimpijczyków Polskich przy SP 9.  - Dyrektor Bożena Dziekońska była dla mnie niedościgłym wzorem. Biegle posługiwała się przepisami oświatowymi i umiała ze znawstwem interpretować je i zastosować w praktyce – wspomina dyrektor „Dziewiątki” Aneta Małgorzata Olszak, którą zasłużona Poprzedniczka przyjmowała do pracy w 2010 r. - Umiała dzielić się rozległą wiedzą i kompetencjami w taki sposób, że zawsze mogłam liczyć na Jej pomoc. To dyrektor Dziekońska od wielu lat zabiegała o termomodernizację Hali Olimpijczyków Polskich.

Rodzina śp. Bożeny Dziekońskiej prosi, aby zamiast kwiatów pamięci i wdzięczności złożyć ofiarę do puszki na Dom Dziecka. Wystawienie ciała w Domu Pogrzebowym Marczyk w godz. 15. - 18. w niedzielę, 15. marca 2026 r., a w poniedziałek od godz. 13. w Kościele pw. Krzyża Świętego. Msza św. pogrzebowa o godz. 14., po czym nastąpi pochowanie na cmentarzu przy ulicy Przykoszarowej.

Mirosław R. Derewońko

tel. red.  696 145 146