niedziela, 11 grudnia 2016 napisz DONOS@

Ochrona środowiska

Wybudowana w latach siedemdziesiątych mechaniczno-biologiczna oczyszczalnia ścieków o przepustowości 14400 m3/dobę po ponad 20-latach eksploatacji wymagała modernizacji. Powodem do podjęcia decyzji był zarówno stan techniczny oczyszczalni jak i konieczność dostosowania technologii do nowych wymagań w zakresie jakości oczyszczanych ścieków. W marcu 1998 r. rozpisany został przetarg na modernizację oczyszczalni. W przetargu zwyciężyła firma Hydrocentrum S.A. Warszawa, która zobowiązała się wykonać inwestycję do końca czerwca 2000 r. Budowę rozpoczęto w maju 1998 r.

Łomżyńska oczyszczalnia ścieków zlokalizowana jest przy ulicy Zjazd 23 w pobliżu rzeki Narew. W ciągu doby może ona przyjąć do 25 000 m3 (patrz: tab. - Parametry obliczeniowe oczyszczalni ścieków). Zrealizowana oczyszczalnia ma zabezpieczyć potrzeby miasta w zakresie oczyszczania ścieków do 2015 roku. odbiera ona również ścieki z sąsiadujących z miastem miejscowości gminnych: Gminy Piątnica i Łomża.

 Inwestycja została sfinansowana ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Łomży, budżetu miasta i środków własnych Spółki. Ścieki dopływające z miasta kierowane są na kratę rzadką a następnie rozdzielają się na dwa kanały z zamontowanymi w nich sitami. Przed sitami znajdują się zastawki umożliwiające odcięcie ich z pracy. Skratki z kraty rzadkiej i sit gromadzone są w pojemnikach.Przed kratę rzadką kierowane są nieczystości ze stacji zlewczej. Wyposażona jest ona w przepływomierz, pomiar pH oraz zawór automatycznie odcinający nieczystości po przekroczeniu zadanej wartości pH. Opróżnianie wozów asenizacyjnych odbywa się w sposób szczelny poprzez szybkozłączkę podłączoną do punktu zlewczego. Ścieki doprowadzane są do dwóch zbiorników czerpalnych. Pompownię wyposażono w cztery pompy w wersji suchej współpracujące z falownikiem.

 Ścieki z przepompowni tłoczone są dwóch piaskowników wirowych mogących pracować niezależnie. Zatrzymana w nich pulpa wodno-piaskowa jest przepompowywana do separatora. Tam piasek i zawiesina organiczna na skutek zmiany kierunku strumienia i redukcji prędkości są oddzielane i opadają na dno. Po procesie separacji w dolnej części komory następuje proces płukania. Woda płucząca wprowadzana przez układ dysz powoduje wznoszący ruch zawiesiny organicznej jednocześnie obmywając oblepione zawiesiną ziarna piasku. Mieszanina ścieków i zawiesiny kierowana jest do kanalizacji i dalej oczyszczana biologicznie. Oczyszczony piasek usuwany jest transporterem ślimakowym do specjalnego kontenera.

Ścieki z piaskownika płyną do osadnika wstępnego. W przypadku przekroczenia wydajności pompowni głównej powyżej przepływu 420 l nadmiar ścieków kierowany będzie przez przelew burzowy do zbiornika retencyjnego. W godzinach mniejszego obciążenia hydraulicznego oczyszczalni ścieki z dna zbiornika będą odprowadzane grawitacyjnie do pompowni ścieków deszczowych, a stamtąd pompowo do komory rozdziału i osadnika wstępnego, celem dalszego oczyszczenia.

Działanie zagęszczaczy polega na zmniejszeniu objętości osadu, poprzez wydzielenie i odprowadzenie wody osadowej. Wyposażone są one w mieszadła mechaniczne. W zagęszczaczach zachodzi również hydroliza kwasów organicznych, które traktowane są jako dodatkowe źródło węgla i w wodach osadowych doprowadzane do reaktora biologicznego A. Z uwagi na wydzielające się zapachy zostały zaprojektowane jako zbiorniki przykryte, wyposażone w wentylatory wyciągowe i filtr powietrza.

 Na bazie starych komór napowietrzania w systemie Inka zbudowano reaktor biologiczny składający się z dwóch ciągów technologicznych. Ścieki po osadniku wstępnym wpływają do komór defosfatacji KDF do których kierowany jest również osad powrotny z komór predenitryfikacji KPD. Z komory defosfatacji mieszanina ścieków i osadu trafia do komory denitryfikacji KD 1, do której doprowadzone są także ścieki z recyrkulacji wewnętrznej z reaktora "B". Ścieki we wszystkich komorach mieszane są przez mieszadła.

Z reaktora A ścieki są tłoczone za pomocą pomp do wyżej położonego reaktora biologicznego B. Reaktor składa się z dwóch ciągów technologicznych. Podzielony on jest na dwie komory: - denitryfikacji KD 2: nitryfikacji KN. Komory KD 2 mają zamontowane mieszadło i po wyłączeniu napowietrzania mogą stanowić (gdy będzie taka potrzeba) uzupełnienie komór KD 1 reaktora "A".

 

 

W każdym ciągu reaktora na dnie zamontowane są ruszty napowietrzające, podzielone na trzy strefy o różnej gęstości rozłożenia dyfuzorów na dnie. W celu zabezpieczenia usunięcia fosforu poniżej 1,5 gP/m3 oprócz usuwania go na drodze biologicznej przewidziana została instalacja do automatycznego dozowania koagulanta P IX.

 Do osadników wtórnych ścieki dopływają z reaktora "B". Po sklarowaniu przelewają się poprzez przelewy i odprowadzane są rzeki. Opadający na dno osad zgarniany jest do leja osadowego i odprowadzany do pompowni osadu powrotnego. Zanieczyszczenia pływające zgarniane są do rzutnika części pływających. Proces stabilizacji osadów odbywa się na drodze fermentacji metanowej. Zagęszczony i częściowo zhydrolizowany osad wstępny jak również zagęszczony mechanicznie osad nadmierny podawane są do zbiornika kontrolnego znajdującego się w górnej części klatki schodowej przy WKF. W celu utrzymania stałej temperatury fermentacji 33-35°C osady są w sposób ciągły cyrkulowano pompami śrubowymi na spiralne wymienniki ciepła Komora fermentacyjna wyposażona jest w mieszadło dwuśmigłowe. Optymalny czas fermentacji przewiduje się na ok. 26 dni. Zbiornik osadu przefermentowanego pełni rolę zbiornika magazynowego osadu z WKF. Osad do zbiornika dopływa grawitacyjnie a zawartość komory jest mieszana dwoma mieszadłami. Następnie osad jest przepompowany do stacji odwodnienia. Odwodniony na prasie osad podawany jest przez system przenośników do specjalnie dostosowanych do transportu osadu kontenerów ustawionych w hali . Po napełnieniu osad w kontenerach przewożony jest na miejsce składowania. W procesie fermentacji osadów w wydzielonej komorze fermentacyjnej jako uboczny produkt procesu wytwarzany jest gaz fermentacyjny.

 

 

Biogaz po wstępnym oczyszczeniu i odsiarczeniu, z węzła rozdzielczego pod naturalnym ciśnieniem fermentacji kierowany jest do tkaninowego zbiornika magazynowego, zamontowanego w stalowym płaszczu.Uzyskany biogaz jest spalany w zespole kogeneracyjnym w wyniku czego uzyskujemy energię elektryczną i energię cieplną wykorzystywaną do potrzeb własnych.


 

cz
wt, 04 kwietnia 2006 07:01
Data ostatniej edycji: 2007-04-20 08:21:07
Pokrewne (tag): biznes, lomza, natura, łomża, podlasie

 
 
4lomza.pl Regionalny Portal Copyright © Speed s.c. 2005r - 4too v.1.0